الهی ! ما همه بیچاره ایم و تنها تو چاره ای ، و ما همه هیچ کاره ایم و تنها تو کاره ای
الهی ! چون تو حاضری چه جویم و چون تو ناظری چه گویم .
الهی ! خودت می دانی که دریای دلم را جزر و مدّ است ؛
وایِ من اگر دستم نگیری و رهایی ام ندهی .
الهی ! ما را یارایِ دیدن خورشید نیست ، دم از از دیدار خورشید آفرین چون زنیم ؟
الهی ! عقل گوید « الحَذَر الحَذر ! » عشق گوید « العَجَل العَجَل ! » ؛
آن گوید دور باش ، و این گوید زود باش.
الهی ! ضعیف ظَلوم و جهول کجا ، و واحد قهّار کجا؟
الهی ! اگر چه درویشم ، ولی دارا تر از من کیست ، که تو داراییِ منی.
الهی ! روزم را چون شبم روحانی گردان ، و شبم را چون روز نورانی
الهی ! اگر ستّار العیوب نبودی ، ما از رسوایی چه می کردیم ؟
الهی ! پیشانی بر خاک نهادن آسان است ، دل از خاک برداشتن دشوار است .
الهی ! تو پاک آفریده ای ، ما آلوده کرده ایم.
الهی ! چگونه ما را مراقبت نباشد ، که تو رقیبی ؛
و چگونه ما را محاسبت نباشد که تو حسیبی
الهی ! نهرْ بحر نگردد ، ولی تواند با وی پیوندد و جدولی از او گردد.
عمت ارشادم عطا فرموده ای ، توفیق شکر آن را هم مرحمت بفرما الهی !
به سوی تو آمده ام ؛ به حقّ خودت مرا به من برمگردان الهی !
الهی ! اگر بخواهم شرمسارم ، و اگر نخواهم گرفتار.
الهی! گریه زبان کودک بی زبان است ، آن چه خواهد از گریه تحصیل می کند .
از کودکی راه کسب را به ما یاد داده ای ،
آیت الله العظمی قاضی(ره) :
الله الله الله که دل کسی را نرنجانید!!!